merhaba blog alemi :)
ben geldim :) hem de tam 4 Tezer ÖZLÜ kitabı yorumuyla :D
1)kalanlar
2)zaman dışı yaşam
3)çocukluğun soğuk geceleri
4)yaşamın ucuna yolculuk
ilk olarak kalanlar adlı kitabını okudum tezer'in..
ama önceden kimdir nedir biliyordum.. slyvia plath'ın türk versiyonu diye düşünsem de başta okudukça öyle olmadığını gördüm.. sadece aynı psikolojik rahatsızlıktan muzdaripler : bipolar duygudurum bozukluğu..
bir uçta deli enerjisi diğer uçta karanlık sular..
bu kelimelerinden, kitaplarının akışından da hissediliyor.
kalanlar.. tezer'den geriye kalanların kardeşi sezer duru tarafından toplanması sayesinde yayınlanmış bir nevi anı defteri. insanoğluna ne yaygın bir şey ölenin arkasından övmek falan.. ses sanatçıları da ölünce hemen şarkılarını diğer sanatçılar söylüyor, muhtemelen bundan para kazanıyorlar ya.. öyle bir şey bu kitapta.. parası nereye gitmiş bilmiyorum ama tezer'den kalanlar onunla özdeşti.. araya farklı bir ses girmiyor.. tabi diğer kitapları okuyunca böyle bir şey diyebiliyoruz..
zaman dışı yaşam.. bir senaryo.. özlü'nün yazdığı.. biraz yaşamın ucuna yolculuğun senaryolaşmış hali gibi.. öyle olması da normal.. yazar kalemi sadece kendisi için oynatıyor, kendine yazıyor.. geçmiş,gelecek,sanat yada toplum değil ana malzeme kendi hayatı..
"hiçbir yerden gelmiyorum.kendimden başka."
diyerek anlatıyor her şeyi..
tabi kendini anlatışını en yoğun çocukluğun soğuk geceleri kitabında okudum. küçük yaşta babaannesinin ölümünün, büyük şehre göçün kalıntılarını, yaşamını etkileyişini ve ona yön verişini okuyoruz.. dostoyevski ile kitaplarla tanışması.. bazen de döneminin tabularını yıkışı..
okurken olayın içindeymiş gibiydim.. aklından geçen her şey oradaydı..
sona kalan ve son okuduğum kitabıysa yaşamın ucuna yolculuk.. kitap almanca olarak bir intiharın izinde ismiyle -tabi almanca başlıkla :D- yayınlanmış, türkçe çevirisinde yaşamın ucuna yolculuk adını almış.. bence ikisi de kitabı anlatıyor..
kitapta svevo,kafka ve pavese'nin şehirlerinde yolculuk ediyor.. özelikle pavese'ye yoğun bir ilgisi olan yazar onun arkadaşıyla ve romanının-pavese'nin- kahramanıyla sohbet ediyor, pavese'nin intihar ettiği otel odasına gidiyor.. hem yolculuğa hem de intihara giden bir kitap.. kitapta olayları yaşayan kahramandan bazen 2. , 3. şahıs gibi bazende kendi gibi bahsediyor..
otobiyografi ile roman arasında.. genel görüşün anlatı olarak adlandırdığı türde bir kitap..
bilindiği yada bilinmediği üzere manik depresif kadın yazarlara karşı bir sempatim var :)
slyvia plath, virginia woolf ve tezer özlü ♥
o yüzden yazarın kitaplarına herhangi bir puan vermeyeceğim yada tavsiye edemeyeceğim.. biraz ağır dili olduğu için okurken zorlanmıştım.. bir de sindire sindire okuma isteğiyle :)
herkesin beğeneceği roman/öykü/anlatı/senaryo değil maalesef.. gönül ister ki okuyun beğenin ama zevkler ve renkler farklıdır.. o sebeple sevenleri okusun deme gereksinimi duymuyorum zaten okumuştur.. ama ilk kez okuyacak, okuyup okumamak da kararsız olanlar "kalanlar" veya "çocukluğun soğuk geceleri" ile açılışı yapsın.. beğenirseniz devam edersiniz :)
sağlıkla ve kitapla kalın :)
_dr.coffee'den sevgilerle
not: artık dönem 3 öğrencisiyim :D
not2:söylemesem çatlardım :D