kısaca : son nefes havaya karışmadan - paul kalanithi

selam blog!

benim bu yıl okuduğum otobiyografi türünde tek ve bestseller diyebileceğim kitaplardan biri olan son nefes havaya karışmadan ile ilgili kısaca bahsedeyim istedim..
ben bu kitabı ilk olarak instagramdaki yabancı tıp öğrencilerinin sayfasında gördüm.. altında amazing'ler beautiful'lar falan havada uçuşuyordu.. burada da çevirseler de okusak dedim.. eşref saatine denk gelmiş olacak ki bir süre sonra yerli bir tıp öğrencisinin profilinde gördüm.. param olunca da sipariş ettim..

kitap çok güzeldi, çok acıklıydı..
adam başta hayatını anlatıyor, mutlulukları, üzüntüleri, başarıları vesaire ama ben biliyorum ki bu mutluluklar, üzüntüler, başarılar artık ölü bir adama ait ve hiçbir anlamı yok onun için.. sanki bütün o hayatı bu kitap için yaşamış.. sadece tek kitaplık yaşamış, ikinci bir kitap yok..
okurken beni en çok etkileyen buydu.. bu kelimelerin bir yerde son kelimeler olmasıydı..

eğer biyografi ve melankoli sever bir okursanız bu kitabı atlamayın derim.

sağlıkla, umutla ve kitapla!
_dr.coffee'den sevgilerle
not: itiraf ediyorum dilek dilek'in ig hesabında kitabı görünce yazasım geldi

kısaca: gazap üzümleri-john steinbeck

blog için yeni bir bölüm olsun diye düşündüm demin.. böyle eskiden okuyup yazısını yazmadığım kitapları ''kısaca'' başlığı altında toplayayım diyorum :) ilk konuğum da kalbimin tek sahibi john steinbeck 💕

bu kitabı iki yaz önce okumuştum.. uzun ve melankolik bir kitaptı, bitene kadar evin içinde mutsuz mutsuz dolanmıştım, annem kızıyordu madem üzüyor okuma diye :D
kitabın üzücü olması gerçek hayatla dirsek teması olmasından geliyor galiba..
güzel bir kitaptı.. john steinbeck 'in yazdığı bir romana benim kötü bir eleştiri getirme ihtimalim düşüktür.. sadece okumanızı tavsiye ederim :)
kitabı birilerine ödünç verdi annem, geri gelmedi bana.. ne büyük hüzün :/ bir ara alıp gelecek nesillere saklamam lazım :)