cemile/sultanmurat-cengiz aytmatov

Bu kitapta yazarın iki ayrı hikayesi var ve ben ikisini ayrı ayrı eleştireceğim.

Önceki Aytmatov eleştirimde yazarı ne kadar beğendiğimi yazmıştım.Burada aynı şeyleri tekrar etmemeye çalışacağım :)

Kitap, Türk dili hocamız tarafından sınavda sorulmak için dönemin başında verildi.Ama bunu demek istemesem de zamanımız az olduğu için "Cemile"yi-oradan sorulacaktı- yarım okul gününde bitirmek zorunda kaldım.

-ayracımı da kendim yaptım :)

Hikaye 2.Dünya Savaşı zamanında geride kalanlar yanı kadınların, çocukların, yaşlı ve gazilerin olduğu bir Türk köyünde geçmektedir.Cemile kocası savaşa gitmiş, delidplu genç bir kadındır.Savaş şartlarında cepheye buğday taşıma işine girer.Danyar, Cemile ile aynı işte çalışan, biraz gizemli bir gazidir.Savaş meydanına bacağını feda etmiş ve topal kalmıştır.

Hikayede bir çocuğun gözünden aşkın masumiyeti anlatılıyor.Bence de aşka en çok masumiyet yakışıyor.

Az konuşma,çok anlatım ile biraz sıksa da güzel bir hikaye.

Gelelim Sultanmurat'a... Daha çocukken ailesinin ve kolhozun yükünü sırtlayan Sultanmurat, Cemile'ye göre daha hareketli bir öykü.Sultanmurat'ta da aşk var ama Cemile kadar yoğun değil.

Genel olarak hikaye sorumluluklarını yerine getirmek için çabalayan büyük bir adam ve babasının savaştan dönmesini bekleyen küçük bir çocuktan oluşuyor.Ve bu iki karakter Sultanmurat'ta vücut buluyor.

Açıkcası bende meraktan hikayenin sonunu zor ettim.Mırzagül ile kavuşacak mı?Babası dönecek mi? Kolhozun işini halledebilecek mi?Kafamda hep bu sorular vardı..

lakin sonunu çok tatmin edici bulmasam da klasik bir Cengiz Aytmatov kapanışıydı.

Benim puanım bu iki güzel hikayeye 10 üzerinden 8 (çünkü sonları pek doyurucu değildi.)

_dr.coffee'den sevgilerle

Cengizhan'a Küsen Bulut-Cengiz AYTMATOV

arka kapak

“Devletin çıkarlarından daha önemli ne olabilirdi? Bazıları insan hayatının önemli olduğunu sanıyorlardı... Ne laf ya! Devlet bir sobadır ve yakıtı da yalnız insandır. Yakılacak insan olmazsa soba söner. Sönen, yanmayan sobanın da hiçbir yararı yoktur. Ama öte yandan bu insanlar devlet olmadan yaşayamazlar: Sobayı tutuşturan, yakan onlardır. Sobayı yanar tutmakla görevli olanlar da ona yakıt temin etmeliydiler. Her şey buna bağlı.”

kaynak

Kırgız yazarımız Cengiz Aytmatov'un kitaplarını her zaman beğenmişimdir.Genelde 2.Dünya Savaşı ve sonrası dönemleri anlatan kitapları okumaya dayanamam ama Kırgız yazar bu genellemenin dışında kalıyor.Bu kitabı Türk dili hocamızın tavsiyesi üzerine aldım çok da beğendim.Daha sonra hocamla kitap üzerine fikirlerimizi konuşurken aslında yazarın vermek istediği mesajlar çok ince ayardı.Anlatılan hikaye adından da belli olduğu gibi Cengiz han zamanında geçen bir  hikayedir.Yazar metafor yaparak Cengizhan dönemi üzerinden Stalin dönemini eleştiriyor.Bunun dışında kalemi güçlü yazarımızın hikayeyi anlatışı, betimlemeleri, kahramanlar arasındaki aşk için hepsi yıldızlı peki :) Ve  klasik bir şekilde her Cengiz Aytmatov kitabının kaderinde olduğu gibi ilk 100 sayfa barajı vardı.İlk 100 sayfayı aştıktan sonra hikayeden mükemmel bir tat almaya başlayacaksınız.Umarım hepiniz bu kitabı okursunuz.Benim puanım 10-sekiz:)

dipnot:bu hikaye Gün Olur Asra Bedel kitabının içinden yazılmıştır ama o dönem yazmak kendine sıkıntı yaratacağı çıkarıp o dönemler geçtikten  sonra yayınlamıştır.Bu sebepten ötürü önce "Gün Olur Asra Bedel"i okumanız tavsiye edilir.

_dr.coffee bir kitap dolusu gün diler:)