alıntı: aylak köpek-sadık hidayet

Yaşam denilen şey alaycı bir aldatmadan başka bir şey degildi.

_dr.coffee'den sevgilerle

Not: uzun zamandir beğenerek okudum ilk kitap :-) iki ders arasi bir hikaye bitirebilirim bence :-) kitabin yorumunu kesinkes yapacağım.. inşallah :-)

kör baykuş-sadık hidayet

kitabı kimin blogunda yada hangi sitede yorumlanmış,arada adı geçivermiş olarak gördüm hatırlamıyorum ama iyi ki görmüşüm..

şimdi şunu baştan söylemeliyim ki yine melankolik bir kitapla karşınızdayım :) 

ciddi anlamda iç karartıcı bir kitap.. yani kahramanın dünyasına öyle bir giriyorsunuz ki.. aman Allah'ım..adam ateist Allah'ım diye haykırarak yazarın mezarında takla attırdım sanırım :D 

kitaba geçen sene başladım ama anca 2'sinde bitti :D -hep bu espriyi yapacak bir yer aramıştım :D :D-

neyse ne diyordum?..  kitap çok karamsar..ben böyle eserleri sevdiğim için çok beğendim.. 

bir de yazar hep tek tipleme üzerinde durmuş.. yani, aynı kadın ve adam modeli var.. adam olan kahramanımız, kadın olan da karısı.. 

kahramanımız -ismi yok- buhranlı bir hastalığın pençesine düşüyor,düşerken sizi de yanına katıyor..

arada kendini tekrar ediyor ama bilerek konulduğu gayet belli.. rahatsız etmiyor..siz biliyorsunuz ki bütün problem kahramanın kafasında,gönlünde..aslında tekrarlayan yazar değil kahraman diyerek şizofrenik bir yorumda bulunacağım ama anladınız ne demek istediğimi :)

kitap kısa.. romandan çok uzun hikaye tadında.. yazarın kalemi bağlayıcı..sürüklenip gidiyorsunuz adamın dertleri arasında.. yani burada birini söylesem geri kalanın okumanız gerekmeyecek o yüzden minimal düzeyde spoiler ile kapatmak istiyorum yazımı :D kitabı beğendim baya.. tamam yazarın/kahramanın  düşünceleriyle yer yer uyuşmasak da bazen ihtiyacımız olan karşı tarafın fikri değil midir?? "ben bunu savunuyorum ama neden karşı çıkanlar var? onlar ne düşünüyor?" bazen de bunun için okumalıyız.. sürekli kendimizi destekleyen kitaplar okuyarak düşüncelerimize destek olmamamız, bazen onları inciterek daha sağlamlaştırmalıyız...

kitabın çevirisini behçet necatigil yapmış.. başında kitap hakkında onun düşünceleri var.. sonuna da yazarın yakın arkadaşı bozorg alevi'nin hem yazarın hayatı hem de kitap hakkındaki düşünceleri yer alıyor.. eh onların sözleri dururken bana pek konuşmak düşmüyor..

kitaba puanım 10..çünkü çok beğendim..kapağı da güzel :) 

siz de melankolik kahramanları seviyorsanız bu kitap tam sizlik hem de çok ucuz..kütüphanelerde aramaya gerek yok yani :D :D

kitabın ilk cümlesi her şeyi özetliyor: yazarı,kahramanı,hikayeyi..

"yaralar vardır hayatta,ruhu cüzzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkla yiyen kemiren yaralar."

sağlıkla ve kitapla kalın!

_dr.coffee'den sevgilerle

not:yazarı ve kitabı merak edenler için

sırça fanus-sylvia plath

sırça fanus sanırım yazın sonundan beri görüp de alamadıklarımdandı. sonra komite öncesi kitap alışverişinde alıp komiteden sonra okuyacağım diyerekten sabırsızlıkla okumayı bekliyordum..kitaba başladım bir ara bıraktım iki kitap bitirdim -☺- sonra tekrardan başladım ve bitti :) 

ama ben mi kitabı okudum kitap mı beni okudu belli değil.. 

aslında o kadar pesimist durmuyordu esther-esas kız- sonra birden boşluğa mı düştü nolduysa karalar bağladı.. 

karakterle birkaç adet ortak nokta uydurduğum için kafamdan -19yaş,eğlenceliamakaramsariçdünya, insanlarısevememe- biraz fazla etkilenmiş oldum sanırım.. bazı sosyal mecralarda da söylediğim gibi kitap biraz daha uzun sürse depresyondan çıkaramazdınız beni :D 

ama çok beğendim ve hatta bayıldım.. kitaba ilk görüşte aşık olacağım kadar varmış yani :) her şey o kadar mantıklı temellere oturtulmuş gibiydi ki belli yani bunları görmüş geçirmiş biri tarafından yazıldığı.. ve o benzetmeleri falan beni benden aldı.. ilk kez kirpiklerin şöyle anlatıldığını gördüm :

"kirpikleri öyle uzun ve gürdü ki takma gibi duruyorlardı.iki yeşil,buzlu havuzu çevreleyen siyah plastikten kamışlar gibiydiler"

ve bunu okurken hiç rahatsız olmuyorsunuz.. başta arkadaşlarıyla gezen,gülen kızın defalarca intihar girişiminde bulunması sizi sıkmıyor,bıktırmıyor..

bu kapak çok güzel ama..
bizimki daha uyumlu olmuş konuyla.. 

sadece anlatan kızımız esther mevzu bahis romanda.. o,onun düşünceleri,yaşadıkları.. diğer tüm dünya ikinci sınıf.. bazen bizlerde de böyle olmaz mı?? dünya tek başına dönerken siz tersine gidersiniz.. işte o ruh halinin bir tık ötesi sylvia plath tarafında müthiş bir şekilde anlatılmış.. 

vikipedi de ilk amerikan feminist romanı diye yazıyordu sanırım-o kadar üşengecim ki doğruluğunu kontral edemeyeceğim :)- ve evet bir erkek düşmanlığı.. efendime diyim niye onlar özgür biz kısıtlanmışız mesajları veriyor.. vermiyor değil.. ama kafayı tamamen bununla da bozmamış :D :D

yani siz dostlar kütüphanesi sakinlerinden melankolik yazılar veya değişik-bence- bir üslup okumak isteyenler varsa kaçırmasın derim :) 

ben yazarın tarzını biraz tezer özlü'ye benzettiğimi söyleyim de.. ama zamansal açıdan tezer özlü yazara benziyor oluyor :) hoş ikisi de aynı dertten muzdarip gibi :/

kitaba puanım 10. bildiğiniz dümdüz 10 yani..beğendim.. güzel yazmış vesselam :)

benim yine altını çizdiklerim var :) 

sağlıkla ve kitapla kalın!

_dr.coffee'den sevgilerle

"kötü bir rüya.

 sırça fanusun içinde ölü bir bebek gibi tıkılıp kalan insan için dünyanın kendisi kötü bir rüyadır."

*

"belki de unutkanlık, kar gibi her şeyi örtüp susturmalıydı."

*

"...çünkü kafamın içinde bir beyin olmadığını görmemek için insanın kör olması gerektiğini düşünüyordum."